Eski Oklahoma Sağırlar Okulu öğretmeni ve antrenörü Sean Thomas Sledd aleyhindeki ceza davası, kendisinin yetkililere teslim olup 275.000 dolarlık kefaletle serbest bırakılmasının ardından ilerlemeye devam etti. Hukuki süreç devam ederken, Sağır toplumu içinde kurumsal sorumluluk, zorunlu bildirim, toplum güveni ve Sağırlar okullarının geleceği hakkında ayrı ve önemli bir tartışma gelişiyor.
Bu tartışma kesinlik gerektirir. Bir çalışan hakkındaki cezai iddialar, Oklahoma Sağırlar Okulu'nun, yatılı Sağır eğitiminin ya da genel olarak Sağırlar okullarının doğası gereği güvensiz olduğunu kanıtlamaz. Cinsel istismar yalnızca Sağır okullarına özgü bir sorun değildir ve bireysel bir ceza davasını Sağır okullarının kapatılması gerektiğine kanıt olarak kullanmak, hem istismarın eğitim ortamları genelindeki daha yaygın varlığını hem de Sağır okullarının birçok Sağır çocuğun hayatında oynadığı eşsiz rolü göz ardı eder. Bu kurumlar doğrudan dil erişimi, kültürel açıdan duyarlı eğitim, Sağır akranlar ve yetişkin rol modelleri, ders dışı etkinlik fırsatları ve birçok Sağır öğrencinin ana akım ortamlarda bulamadığı bir topluluk duygusu sağlayabilir.
Ancak bunların hiçbiri Sağır kurumları denetimden muaf tutmamalıdır. Sağır eğitimini desteklemek, bir kurumu öğrencileri nasıl koruduğuna dair meşru sorulardan korumayı gerektirmez. Aksine, Sağır okullarının önemi, koruma sistemlerinin güvenilir, erişilebilir, bağımsız ve iddiaların toplum içinde önemli bir konuma sahip kişileri ilgilendirdiği durumlarda işlevsel olabilmesini sağlama konusunda daha güçlü bir yükümlülük yaratır.
Sledd'i içeren iddialar, kurumsal yönetişimin neden önemli olduğunu göstermektedir. Kamuya açık eyalet kayıtları, onun Oklahoma Sağırlar Okulu ile ilişkisinin sıradan bir istihdamın çok ötesine uzandığını göstermektedir. Eyalet arşiv materyalleri onu 2011 yılı kadar erken bir tarihte bir OSD öğrencisi olarak tanımlamaktadır. Daha sonra okula eğitimci ve antrenör olarak geri dönmüş ve öne çıkan bir sporcu profili oluşturmuştur. Kasım 2024'te, Müdür Heather Laine, okulun üst üste üçüncü Great Plains Schools for the Deaf futbol şampiyonluğunun ardından Sledd'i ve antrenörlük kadrosunu kamuoyu önünde övmüştür. Ocak 2025'e gelindiğinde, OSD onun National Deaf Interscholastic Athletic Association İkinci Lig Yılın Antrenörü ödülünü Oklahoma Rehabilitasyon Hizmetleri Komisyonu'na bildiriyordu.
Bu geçmiş, başka birinin yanlış yaptığını kanıtladığı için değil, koruma sistemlerinin küçük, sıkı sıkıya bağlı topluluklarda gücün gerçekte nasıl işlediğini hesaba katması gerektiği için önemlidir. Kurumsal güç, organizasyon şemalarıyla sınırlı değildir. Bir kişi, kıdem, itibar, sporcu başarısı, mezun statüsü, aile bağları, profesyonel ilişkiler veya yıllar süren toplum katılımı yoluyla önemli ölçüde gayri resmi otorite kazanabilir. Bir kişi bu otorite kaynaklarından birkaçını bir araya getirdiğinde, öğrenciler ve meslektaşlar o kişiyi sıradan bir çalışandan çok farklı deneyimleyebilir.
Bu, özellikle profesyonel, eğitimsel, kültürel, sportif ve sosyal ağların iç içe geçtiği Sağır kurumlarında önemlidir. Eski bir öğrenci bir öğretmen olabilir. Bir öğretmen bir antrenör olabilir. Antrenörler, yöneticiler, mezunlar, ebeveynler, tercümanlar, savunucular ve toplum liderleri birbirlerini birden fazla ortamda tanıyabilir. Bu ilişkiler genellikle Sağır toplumlarının güçlü yönlerinden biridir, ancak yönetişim açısından bakıldığında, yanlış davranışları bildirmeyi sosyal açıdan da karmaşık hale getirebilir. Yalnızca resmi gözetim otoritesi etrafında tasarlanmış bir koruma sistemi, bu nedenle önemli gayri resmi etki biçimlerini gözden kaçırabilir. Bunların hiçbiri sıkı bağlı Sağır toplumlarının doğası gereği tehlikeli olduğu anlamına gelmez. Bunlara hizmet eden kurumların, aslında hizmet ettikleri topluluklar için tasarlanmış koruma önlemlerine ihtiyacı olduğu anlamına gelir.
İddialar saygı duyulan veya derinden bağlı bir kişiyi içerdiğinde, kurumsal sadakat yanıtı daha da karmaşık hale getirebilir. Toplum üyeleri, ciddi iddiaları o kişiyle yıllar süren olumlu deneyimlerle bağdaştırmakta zorlanabilir. Belirli bir okula yönelik eleştiri, özellikle Sağır bireylerin Sağır okullarını, işaret dilini ve Sağırların yönettiği eğitim alanlarını kapatılmaya, birleştirilmeye ve Sağırların anlamlı katılımı olmadan dayatılan politikalara karşı savunmak zorunda kaldıkları uzun geçmiş göz önüne alındığında, Sağır eğitiminin kendisine yönelik bir eleştiri olarak algılanabilir.
Bu geçmiş takdiri hak etmektedir, ancak kurumsal savunma, kurumsal hesap verebilirliğin yerini alamaz. Seçim, Sağır okullarını korumak ile Sağır çocukları korumak arasında değildir. Sürdürülebilir bir Sağır eğitim sistemi her ikisini de yapmalıdır.
Bu nedenle, bu davanın gündeme getirdiği temel yönetişim sorusu, Sağırlar okullarının iyi mi kötü mü olduğu değildir. Daha yararlı soru, öğrencilerin yanlış davranışları güvenli bir şekilde bildirebilmesi ve ilgili kişinin saygın, bağlantılı, başarılı veya kurumsal açıdan önemli olması nedeniyle endişelerin ortadan kaybolamaması için Sağır okullarının hangi koruma önlemlerine ihtiyacı olduğudur.
Bu koruma önlemleri, açıkça tanımlanmış zorunlu bildirim prosedürlerini, öğrenciler için erişilebilir bildirim mekanizmalarını, belgelenmiş yükseltme gerekliliklerini, misillemeye karşı korumayı, bir öğrencinin yakın okul hiyerarşisi dışındaki bağımsız kanalları ve kültürel ve dilsel açıdan erişilebilir mağdur savunuculuğu sağlayabilen kuruluşlarla ilişkileri içermelidir. Kurumlar ayrıca bu mekanizmaların pratikte işleyip işlemediğini periyodik olarak test etmelidir. Bir çalışan el kitabında duran bir politika, işlevsel bir koruma sistemiyle aynı şey değildir.
Bireysel yanlış davranış ile kurumsal sorumluluk arasındaki ayrım, Sledd davasında özellikle önemlidir çünkü önemli olgusal sorular hâlâ çözülmemiştir. Oklahoma Rehabilitasyon Hizmetleri Departmanı, yetkililer polis soruşturmasından haberdar olduğunda Sledd'in kampüsten uzaklaştırıldığını belirtmiştir. Ancak KFOR'un daha önceki haberleri, polisin başka kişilerin iddia edilen ilişkiden haberdar olup olmadığını ve harekete geçmeyi başaramayıp başaramadıklarını soruşturduğunu göstermiştir. KFOR'un polis raporunu tanımlamasına göre, bir personel üyesinin Sledd ve öğrenciyi içeren fiziksel bir davranışa tanık olduğu ve onunla yüzleştiği iddia edilmektedir.
Bu iddialar, okul yöneticilerinin bu davranıştan haberdar olduğunu kanıtlamaz. Belirli bir çalışanın Oklahoma'nın zorunlu bildirim gerekliliklerini ihlal ettiğini göstermezler ve temel gerçekler bilinmeden kurumsal yanlış davranışın kanıtı olarak ele alınmamalıdır. Ancak, bildirim zincirini meşru bir inceleme konusu haline getirirler.
Eğer bir personel üyesi bir çalışanla yüzleşmeyi gerektirecek kadar endişe verici bir davranışa tanık olduysa, sonrasında ne olduğu önemlidir. Soruşturmacılar ve denetim makamları, iddia edilen olayın ne zaman gerçekleştiğini, belgelenip belgelenmediğini, başka birinin bilgilendirilip bilgilendirilmediğini, zorunlu bir bildirimin gerekip gerekmediğini, böyle bir bildirimin yapılıp yapılmadığını ve toplum içinde önemli bir konuma sahip biri hakkındaki endişeleri yükseltmek için hangi prosedürlerin bulunduğunu belirlemesi gerekebilir. Bunlar olgusal sorulardır ve spekülasyon yerine kanıtlarla yanıtlanmalıdır.
Bu ayrım, sorumlu yönetişim için gereklidir. Hesap verebilirlik, bir soruşturma tamamlanmadan önce kurumsal suç atfetmek anlamına gelmez. Zor soruları sorma, güvenilir bir kronoloji oluşturma, kimin ne zaman ne bildiğini belirleme, mevcut koruma önlemlerinin amaçlandığı gibi işlev görüp görmediğini değerlendirme ve kanıtlar başarısızlıkların yaşandığını gösteriyorsa bunları düzeltme yeteneğini korumak anlamına gelir.
Burada Oklahoma'nın ötesinde Sağır kurumları için de daha büyük bir ders vardır. Erişilebilirlik ve koruma ayrı yükümlülükler olarak ele alınamaz. Genel bir bildirim sisteminin teknik olarak var olması nedeniyle bir çocuk yeterince korunmuş sayılmaz. Bildirim mekanizmalarının kendileri erişilebilir olmalıdır. Sağır öğrencilerin, etkili bir şekilde kullanabilecekleri bir dilde ve iletişim modunda endişelerini doğrudan ve gizli bir şekilde açıklayabilmesi gerekir ve özellikle sanık kişinin bu ağ içinde önemli resmi veya gayri resmi otoriteye sahip olduğu durumlarda, iddia edilen yanlış davranışın gerçekleştiği aynı kişiler arası ağa münhasıran bağımlı kalmak zorunda bırakılmamalıdırlar.
Bağımsız denetim bu nedenle Sağır özerkliğine bir saldırı değildir. Uygun şekilde tasarlandığında, onu güçlendirebilir. Sağırların yönettiği ve Sağırların bilgilendirdiği koruma yapıları, erişilebilir harici bildirim kanalları, bağımsız soruşturmalar, şeffaf bildirim protokolleri ve Sağır mağdur savunucularıyla ortaklıklar, hesap verebilirliğin kişisel ilişkilere veya kurumsal itibara bağlı olma olasılığını azaltır.
Hukuk sistemi, Sledd aleyhindeki ceza iddialarını kendi süreci aracılığıyla çözecektir. Sağır toplumunun, yönetişim hakkında ciddi bir konuşma yapmak için bu süreçten önce sonuçlara varması gerekmez. Cinsel istismarı Sağır okullarına özgü bir sorun olarak tasvir etme girişimlerini reddetmek, aynı zamanda Sağır kurumlarının titiz koruma önlemleri sürdürmesi konusunda ısrar etmek mümkündür. Sağırlar okullarının eğitimsel ve kültürel önemini savunurken, belirli bir davada bildirim prosedürlerinin işleyip işlemediğini sormak mümkündür. Çocukları korumak için tasarlanan sistemleri incelerken, sanık bir kişi için usul güvencesine saygı göstermek mümkündür. Bu pozisyonlar çelişkili değildir. Bunlar sorumlu yönetişimin bileşenleridir.
Sağır çocuklar dil erişimi, kültürel aidiyet, eğitim fırsatı ve güvenlik arasında seçim yapmak zorunda kalmamalıdır. Bunların hepsine hak kazanmışlardır. Bu fırsatları sağlayan kurumları korumak, bu nedenle var olduklarını savunmaktan daha fazlasını gerektirir. Bir şeylerin yanlış gitmiş olabileceği durumlarda incelemeye dayanabilecek kadar güçlü sistemler inşa etmeyi gerektirir. Amaç, Sağır okullarını eleştiriden muaf kılmak değildir. Amaç, onları Sağır çocukların ve ailelerinin kendilerine duyduğu güvene layık kılmaktır.